Het systeem van zomeruur en winteruur werd ingevoerd omdat het besparend en productief geacht werd, in dat opzicht is het logisch het te vermelden op een site over duurzaamheid. Ik doe het echter omdat ik van het tegendeel overtuigd ben: het bespaart niet, het kost integendeel zelfs geld, oa omdat niet elk land eraan meedoet. In plaats van het uit te leggen maak ik het mezelf gemakkelijk en post hieronder een link naar een kort filmpje waarin haarfijn uiteen gezet wordt waarom het systeem ingevoerd werd en waarom het kostelijk is (en dus eigenlijk faalt). Van de omschakeling naar winteruur heb ik geen last, maar die naar zomeruur kan me dagen parten spelen als ik me niet voorbereid en al dagen op voorhand vroeger ga slapen. Het voelt onnatuurlijk en nu blijkt dat het onnodig is, hoop ik dat het afgeschaft wordt.
Tot mijn grote vreugde volgen de wereldverbeterende uitvindingen mekaar in sneltempo op. Lees hoe inventief de jeugd omgaat met de problemen die onze generatie X en de voorafgaande Babyboomers veroorzaakt hebben:
ZONNE-ENERGIE
Iedereen kent ondertussen de werking en de voordelen van zonnepanelen. Maar ook in deze markt worden nog steeds uitvindingen gedaan waardoor de installaties verkleinen en praktischer, mobieler worden.
1. Er bestaat nu een draagbare versie van een zonnepaneel installatie in de vorm van een koffer, die overal mee naartoe kan en genoeg stroom produceert om er zelfs een smartphone of laptop mee op te laden.
3. Voor wie het nog kleiner wil is er hetstopcontact zonnepaneel, dat zich met een zuignap vastzet op de ruit. “De designers Kyuho Song & Boa Oh kwamen met deze leuke en originele vinding. Het oplaadbare stopcontact kleef je eenvoudig met de zuignap aan de achterzijde op het raam en kan het zonnepaneel beginnen met opwekken van energie. Nadat de accu is opgeladen steek je de steker in het raamstopcontact of neem je het stopcontact met je mee. De accu is 1000 mAh groot wat in vergelijking met andere apparatuur klein is.”
4. Maar het gaat nog verder dan dat: in de nabije toekomst zouden de ruiten zèlf als zonnepaneel gaan fungeren. Onderzoekers van de Michigan State University hebben een volledig transparante zonneconcentrator gecreëerd, die elk venster of glazen blad (als het scherm van uw smartphone) in een fotovoltaïsche zonnecel kan omzetten. Volgens Richard Lunt, die het onderzoek leidde, kunnen de transparante zonnepanelen efficiënt worden ingezet in een breed scala van instellingen, van hoge gebouwen met veel ramen tot elke vorm van mobiel apparaat dat een hoge esthetische kwaliteit vereist, zoals een telefoon of e-reader.
5. Van klein-kleiner-kleinst terug naar groot: wat vind je van deze flexibele lichte folie met zonnecellen? Ze zijn zelfs goedkoper omdat er geen silicium in zit dus dit is helemaal een win-win-win uitvinding!
6. “Het SolTech System van het Zweedse bedrijf SolTech Energy bestaat uit doorzichtige dakpannen met daaronder een laag waarin lucht wordt verwarmd. Op deze manier heb je geen plat dak meer nodig om efficiënter gebruik te maken van de energie van de zon, waardoor het potentieel aan duurzame huizen enorm toeneemt.” (http://freshgadgets.nl/dankzij-doorzichtige-dakpannen-kan-ieder-huis-worden-verwarmd-met-zonne-energie)
7. Op nog grotere schaal energie opwekken wordt mogelijk door de zogenaamde ‘solar roadways‘: zonnepanelen ingebouwd in het wegdek naast autowegen, die niet enkel energie opwekken maar ook als signalisatie dienen. Het idee bestaat al enkele jaren maar werd nu terug opgepikt; dankzij crowdfunding werd vorig jaar genoeg geld ingezameld om het onderzoek verder te kunnen zetten. Bekijk het filmpje via deze link: (http://paksc.org/video/documentaries/246-solar-roadways-the-prototype)
8. Het Amerikaanse autobedrijf Tesla gaat nog een stap verder: ze produceren momenteel (2015) lithium-ion batterijen (Powerwall) die de energie kunnen opslaan voor gebruik tijdens uren wanneer de zon niet schijnt. “Voor mensen zonder zonnepanelen of windmolens, kan de Powerwall ook handig zijn. Als je bijvoorbeeld gebruikmaakt van een piek- en daltarief bij je energiemaatschappij, kun je de Powerwall opladen tijdens het daltarief om die stroom vervolgens aan te spreken als het piektarief van toepassing is.”
De Duitse uitvinding ‘Blue Freedom’ is een mini-turbine die in stromend water wordt gelegd. Door de stroming gaat de propeller draaien en een generator van 5 watt maakt daar elektriciteit van. Na 1 uur heeft de telefoon voor 10 uur stroom, volgens de ontwikkelaars. Je kan de energie ook opslaan in een batterij.
“Hij past perfect in een rugzak en dat is ook waarvoor hij gemaakt is. Hij is met name handig voor wie langere tijd de natuur in trekt en energie nodig heeft voor zijn of haar gps, smartphone of zaklantaarn. Voor trekkers bestonden al zonne-energiekits, maar die hangen natuurlijk af van de beschikbaarheid van de zon. En batterijen met dezelfde omvang als die van de Blue Freedom hebben veel meer oplaadtijd nodig.”
Het laatste decennium werd er veel onderzoek verricht naar een andere bron van potentiele energie, namelijk getijden en golven. Met trots stel ik volgende initiatieven voor:
a. drijvend platform
Het Duitse bedrijf SINN Power slaagde erin een drijvend platform te ontwikkelen dat zowel zonne-energie, windenergie als golfenergie kan opwekken. Hun installatie wordt momenteel gestest voor de Griekse kust. Het platform bestaat uit drijvers met veren die op en neer bewegen door de golven, waardoor een dynamo wordt aangedreven die golfenergie opwekt. Het debiet is echter beperkt, daarom combineren ze het opwekken van golfenergie met het opwekken van windenergie en zonne-energie door het platform vol te leggen met zonnepanelen en kleine windturbines te installeren op de hoeken. SINN Power ziet veel potentie voor het platform, met name voor eilanden,omdat de platforms gemakkelijk aan elkaar te koppelen zijn om ze af te stemmen op de energiebehoefte van een eilandengemeenschap
b. gekoppelde platforms
De startup Sea Wave Energy Limited (SWEL) werkt al meer dan tien jaar aan een innovatieve technologie die ze ‘de Waveline Magnet’ noemen. Hun idee bestaat uit verschillende aan elkaar gekoppelde drijvende platforms, waardoor hun installatie erg flexibel is en probleemloos met de golven mee deint. De Waveline Magnet wordt gemaakt van verstevigd plastic waardoor de productiekosten voor de installatie relatief laag liggen en de golfenergie die het produceert volgens het bedrijf kan concurreren met de prijs van fossiele energie. De Waveline Magnet wordt momenteel op zee getest.
c. slingers
Het Australische Marine Power Systems werkt momenteel aan de indrukwekkende golfenergie-installatie “PelaGen”, die beschikt over twee gigantische slingers die in zee hangen en met de golven mee bewegen. Die beweging drijft een generator aan die energie produceert. Wanneer de richting van de golven verandert, draaien de absorbers mee, waardoor ze maximaal gebruik maken van de golven. De PelaGen wordt momenteel getest voor de kust van de Schotse Orkney-eilanden.
d. propellers
Onderzoekers van de Australische RMIT University vonden een manier om efficiënter golfenergie op te wekken. De turbine die zij ontwikkelden is dubbel zo efficiënt dan andere momenteel operationele golfenergie-installaties, omdat ze niet één, maar twee propellers aan de onderkant van een boei installeerden, beide uitgerust met generator.
e. vacuüm
Voor de kust van Tasmanië test het Australische Wave Swell Energy een andere energie-opwekker, die de kracht van golven benut. De UniWave 200 is een drijvende installatie die werkt als volgt: golven onder de installatie doen water stromen in een betonnen kamer, waardoor de luchtdruk daar langzaam toeneemt. De lucht in de kamer wordt op die manier door een spuitgat gestuwd, waardoor het water de kamer weer verlaat. Hierdoor ontstaat er een sterk vacuüm, dat buitenlucht langs een turbine trekt en zodoende elektriciteit opwekt.
De stad Portland in de VS heeft een deel van haar bestaande netwerk voor watervoorziening vervangen door Lucid Energy buizen waarin vier turbines geïnstalleerd werden. Als er water door de leidingen stroomt draaien de turbines en genereren energie in bevestigde generatoren, die vervolgens deze energie afgeven aan het elektriciteitsnet van de stad. Deze manier van energie opwekken is niet afhankelijk van de weersomstandigheden (zoals bij zonne- en windenergie wel het geval is). Bekend als de ‘Conduit 3 Hydro Project’ zou Portland’s nieuwe schone energiebron op volle capaciteit moeten draaien in maart 2015.
Zo mogelijk nog belangrijker dan energie opwekken is de voorziening voor drinkbaar water, voor iedereen. In woestijngebieden is er volop zonne-energie voorhanden maar is het dan weer een hele uitdaging om groenten te kweken (of dieren) door het gebrek aan water. Deze uitvindingen kunnen daar verandering in brengen, op een duurzame manier:
a.Roots Up bedacht een oplossing voor het watertekort in Ethiopië en installeerde ‘nevelopvangers’. ’s Nachts vangen ze het vocht uit de lucht op, dat afdaalt op de planten. Overdag verdampt dat vocht weer en stijgt, waarna het ’s nachts door afkoeling terug daalt. Zo ontstaat een zelfvoorzienend systeem waarbij elke druppel hergebruikt wordt voor de teelt van groenten.
b. Andere modellen van ‘nevelaars’ zijn opvanggazen om het vocht uit de lucht maximaal op te vangen.
In Bellavista, een buitenwijk van Lima, is er veel mist maar weinig water. De bewoners zijn afhankelijk van water dat met vrachtwagens aangevoerd wordt om te kunnen baden, koken of sproeien. Regelmatig gebeurt dit te laat, zodat men zonder het waardevolle water komt te vallen. Of kwam, want biologen van de Duitse NGO Aliman e.v. hebben een manier gevonden om de overvloedige mist op te vangen. De kostprijs van dit water is slechts een tiende van wat het aangebrachte water hen kostte.
Dat ze ook zeer productief zijn, toont deze tabel:
Project
Total collecting surface (m2)
Water collected (liters/day)
University of South Africa
70
3,800
Yemen
40
4,500
Cape Verde
200
4,000
Dominican Republic
40
4,000
Eritrea
1,600
12,000
“Sources: UNISA, 2008; Schemenauer et al, 2004; Washtechnology; FogQuest”
c. Er zijn ook kleine ambulante modellen verkrijgbaar om drinkbaar water te filteren uit de lucht: dit modelletje produceert 10 liter op 24u, met een opvanggaas van 2m. Het weegt slechts 400 gram, maar vangt tot 1.5 liter drinkbaar water op per nacht.
d. Dit idee tilt wateropvang naar een heel ander niveau: studenten architectuur op H3AR hebben deelgenomen aan de 2010 eVolo Skyscraper Competition, met het ontwerp van een wolkenkrabber die water opvangt om te voorzien in de dagelijkse noden van de bewoners. De structuur heeft een innovatief dak om het maximum aan vocht op te vangen, dat dan via reservoirs en een hydro-botanisch zuiveringssysteem omgezet wordt in drinkbaar water, dat verdeeld wordt over de appartementen. ‘Vang De Regen’ werd het concept gedoopt, ik hoop dat deze techniek binnen niet afzienbare tijd geïmplementeerd gaat worden bij de constructie van gebouwen!
Ook hier staat de technologie niet stil en produceert men steeds compactere en gebruiksvriendelijker systemen.
1. Het Rotterdamse bedrijf Archimedes heeft een kleine windmolen ontworpen die geïnstalleerd kan worden op bijna elk dak. Liam is een stille, compacte en betaalbare wind energie bron die speciaal gemaakt werd voor steden en andere dichtbevolkte gebieden. Zijn jaarlijkse output varieert van 300 tot 2500 kilowatt, afhankelijk van de wind snelheid en de hoogte van het dak. Ze kunnen in serie geplaatst worden voor meer energie of gecombineerd met zonnepanelen. De mini-turbines komen op de markt in juni 2014 en zullen 3999€ kosten.
Het Duitse bedrijf Skywind produceert mini wind turbines voor op daken van particuliere woningen. Ze zijn zo stil dat ze goedkeuring verkregen om geinstalleerd te worden in residentiele wijken. Alle onderdelen wegen minder dan 20kg en er zijn geen kranen of gespecialiseerd materiaal nodig om hen te installeren. Meerdere turbines kunnen met mekaar gecombineerd worden en de turbines kunnen aangesloten worden met zonnepanelen, batterijen of diesel generatoren. De in Hannover geproduceerde micro turbines SkyWind NG zijn wereldwijd de meest gerenommeerde.
In onze speurtocht naar alternatieve energiebronnen zijn we het stadium van enkel zonne-energie en windenergie al lang voorbij. Ondertussen onderzoekt men hoe energie gewonnen kan worden uit getijden, de waterleiding, wegen/fietspaden en zelfs urinoirs…
1. zonnegrill
Deze grillen bestaan al een tijdje, de onderstaande modellen waren nog wat groot maar ze worden steeds gebruiksvriendelijker.
Deze laatste nieuwe uitvinding is echter niet alleen in staat om overdag te functioneren op zonne-energie, maar zelfs ’s nachts op de opgeslagen energie! Dit is mogelijk door het gebruik van een fresnel lens om lithium nitraat op te warmen. De grill kan energie opslagen tot 25 uur en deze vrijgeven als convectieve hitte tot 220°. De bovenstaande foto geeft je een idee, voor meer informatie over de werking, bekijk het filmpje via de link hieronder.
“Sinds oktober 2014 ligt in het Noord-Hollandse Krommenie het zonne-energieopwekkende fietspad SolaRoad. Net een half jaar in gebruik en nu al een succes. Het fietspad bestaat uit verschillende betonnen modules van 2,5 bij 3,5 meter. In één rijrichting zijn kristallijn silicium zonnecellen geplaatst onder een geharde glazen toplaag; mét stroeve coating tegen uitglijers. De andere zijde van het wegdek heeft geen zonnecellen en wordt gebruikt om verschillende coatings te testen.Het zonne-energie opwekkende fietspad bevindt zich nog in een pilotfase en de komende 2,5 jaar wordt SolaRoad dan ook nog uitvoerig getest.”
Dit is meer een gadget maar alle beetjes (druppeltjes) helpen… “De techniek achter het zogenaamde ‘pee-power’ toilet is eigenlijk best eenvoudig. De urinoirs zijn voorzien van biologische brandstofcellen en de levende microben, die volop in de biobrandstofcellen aanwezig zijn, ‘voeden’ zich met de urine van de studenten. Deze afvalstoffen gebruiken de microben vervolgens voor hun groei en zetten de urine tegelijkertijd om in energie, wat er voor zorgt dat het lampje in het toilet gaat branden.”(https://www.elektrotechniek365.nl/nieuws/groene-stroom-opwekken-met-een-plas)
4. energie opwekken uit uitwerpselen
Dit gaat dan weer verder dan een gadget: een Keniaanse student vond een oplossing voor het overschot aan uitwerpselen in de school, hij zet ze om in energie door middel van een zelfgebouwde bioreactor. Ook keukenresten en dierlijk afval worden erin omgezet tot energie: micro-organismen verteren het afval en dit proces produceert biogas dat dan gebruikt wordt in de keuken.
De video in onderstaande link bewijst hoe gemakkelijk het is om in tijden van stroomonderbreking je laptop, smartphone, blender e.a. op te laden via dit systeem met pedalen:
Eigenlijk hoort de ecostoof niet echt thuis in dit rijtje omdat er geen energie mee opgewekt wordt, maar wel vastgehouden: afhankelijk van het gerecht is er slechts twee tot tien minuten kooktijd nodig vooraleer je de kookpot in de ecostoof verpakt, waarna je gerecht verder gaart zonder energie te verbuiken. (Stoof)vlees bijvoorbeeld kan na tien minuten in de ecostoof en na enkele uren is je gerecht klaar; voor groenten is de kooktijd en nawel-tijd aanzienlijk korter. Het is gebaseerd op het oude principe van de hooikist, maar dan in een modern jasje. Momenteel kosten ze ongeveer honderd euro, maar met de energie die je uitspaart tegen de huidige energieprijzen heb je die in no-time terug verdiend.
De nieuwe generatie batterijen zullen ook een pak ecologischer zijn, als ze van aluminium gemaakt worden in plaats van lithium-ion. Ze laden bovendien veel sneller op: professor in de chemie Hongjie Dai van de Standford University werkt momenteel met zijn team aan deze aluminium batterijen, die een smartphone in één minuut tijd zouden kunnen opladen. Bovendien is de levensduur van deze batterijen meer dan 7 keer zo lang als de huidige generatie.Geweldig nieuws, maar de concrete uitwerking van projecten als deze zal wellicht nog enkele jaren op zich laten wachten.
PLASTIC ALTERNATIEVEN & MANIEREN OM ONS VAN PLASTIC AFVAL TE ONTDOEN
In Australia heeft men een manier bedacht om plastic in waterstromen op te vangen. Jammer genoeg glipt micro plastic nog door de mazen van het net maar het is een begin!
Voeding is een heel onderschatte oorzaak van een grote voetafdruk. Ik eet al jaren zoveel mogelijk seizoensproducten uit eigen streek, maar ik zwicht soms ook nog voor een banaan of een avocado – we zijn tenslotte maar mensen die enkel hun best kunnen doen.
Het spreekt volgens mij voor zich dat exotische producten (die dus van ver moeten komen) slecht scoren, net als zaken zoals aardbeien in de winter en asperges in de herfst. Het voordeel van seizoensgebonden eten geldt niet alleen voor het milieu maar ook voor onze gezondheid: zongerijpte tomaten en aardbeien smaken niet alleen beter, ze bevatten ook meer vitaminen dan kasgekweekte. Voor dezelfde reden kies ik voor lokale producten, ze komen net van het veld en bevatten dus meer levenskracht dan degenen die er eerst dagen over deden om via de vroegmarkt en de groothandel in de winkel te belanden. Het meeste werd ergens in het circuit dan nog verpakt in plastic, een overbodig en vuil omhulsel. Op deze manier help je ook de boeren, die in het huidige systeem steeds de dupe zijn omdat het grootste deel van de prijs bepaald wordt door het aantal retailers of tussenpersonen.
Meer en meer mensen beginnen dit in te zien en kiezen resoluut voor streekgebonden seizoensproducten; het verklaart het groeiende succes van initiatieven als groentenmanden, voedselteams en plukdagen op de boerderij.
Veel boeren bieden tegenwoordig de mogelijkheid om zelf je groenten en fruit te oogsten. De informatie vinden is echter niet zo eenvoudig, maar sommige toeristische websites verwijzen er wel naar, zoals die van Sint-Truiden, waar je een PDF bestand kan downloaden.
In het voorjaar van 2015 start het project ‘Fermet‘, een onlineshop in Antwerpen waar mensen verse lokale producten kunnen bestellen en die dan wekelijks in een afhaalpunt geleverd worden.
“Fermet, een project van Katrien Barrat en Aline Julia, wil eerst en vooral de boeren een eerlijke prijs bieden voor hun goederen. In tegenstelling tot het 20% (boeren)-80% (alle tussenschakels en retailers) principe, hanteert Fermet een evenwichtige 50%-50% verdeling. Dat wil dus zeggen dat de helft van wat de klanten betalen terugkeert naar de boeren. En wees gerust, een eerlijke prijs betekent heus niet dat je meer zult betalen.”
In onze verwoede pogingen om onze leefomgeving proper (schoon) te houden laten we ook een veel te grote voetafdruk na. Het gebruik van producten uit grootmoeders tijd zoals javel of bruine zeep mag dan nostalgisch zijn, ecologisch is het niet. Gelukkig zijn er heel wat alternatieven waar ondertussen al boeken over verschenen zijn, ik hou het voorlopig bij een opsomming van middelen die ik zelf gebruik/maak.
1. CITROEN
Citroen is mijn favoriet, ik voeg het toe aan het water waarmee ik mijn meubelen kuis. Alkalisch water heeft geen zeep nodig en reinigt van zichzelf (waterfilters zoals vb die van het merk Kangen hebben een stand die water produceert dat zo alkalisch is dat je verder geen zeep hoeft te gebruiken, dit water is dan ook ondrinkbaar). Vandaar waarschijnlijk het effect van het citroensap. Enkel voor de vloer gebruik ik ecologische vloerzeep.
2. AZIJN
Azijn is een goede ontvetter, een scheut azijn in het water helpt bij hardnekkig vuile ruiten (vb door nicotine) en ik gebruik het als wasverzachter bij lakens (verder gebruik ik geen wasverzachter). Je kan er nog enkele druppels etherische olie aan toevoegen als je ook wasnoten gebruikt en toch een geurende was wil – het is echter niet nodig om de azijngeur te makseren want die is er niet.
3. ASSEN
Mensen met een houtkachel produceren zonder het te weten een effectief en gratis schoonmaakmiddel: assen. Assen en krantenpapier zijn bovendien een ideale manier om de ruiten van de kachel proper te krijgen. Vroeger werd er gebruik gemaakt van loog: enkele eetlepels assen toegevoegd aan kokend water en nadien gezeefd door een koffiefilter geeft een vloeistof (loog genaamd) die gebruikt kan worden voor het reinigen van vloeren, ruiten, marmer, kleren en zelfs haar. Het proces klinkt simpel maar loog zou bijtend zijn dus goed informeren is de boodschap.
Ik heb een kleine tuin en een deel daarvan is overwoekerd met klimop. Elk jaar snoei ik hem een stuk terug en ik smeet tot nu toe de takkken op de composthoop. Recent ontdekte ik echter dit recept om van klimop een natuurlijk afwasmiddel te maken: gewoon de blaadjes blenden en deze pasta 10 minuten koken in water, zeven en met dit aftreksel de afwas doen! Ik moet het nog testen dus hou deze post in het oog…
Dat de fiets eco is, moet ik hier niet komen uitleggen. Maar het wordt er hoe langer hoe beter op met deze uitvindingen, die fietsen zo mogelijk nog ecologischer maken!
Al trappend water zuiveren
Ontwerpers in Bangkok, Thailand, werken momenteel aan een fiets die met behulp van planten (dus door middel van fotosynthese) vervuilde lucht omzet in schone lucht. In theorie zou het aluminium frame zuurstof genereren door middel van een reactie tussen water en elektrische stroom van een lithium-ion batterij.
Met behulp van zonne-energie produceert dit tweedelige hulpstuk, verbonden met het fietsframe, water om de fietser te hydrateren. Het systeem kanaliseert lucht die een proces ondergaat van condensatie en afkoeling, waardoor druppels zoet water culmineren in een filter in een plastic fles. Hoewel het een sport-accessoire lijkt, zegt de uitvinder van de “Fontus”, de Oostenrijkse ontwerper Retezár Kristof, geïnspireerd te zijn door de dringende behoefte aan water, van miljoenen mensen wereldwijd. Het gebruik van “Fontus” kan worden uitgebreid tot andere transportmiddelen en het genereren van water op plaatsen waar de middelen schaars zijn maar niet de vochtigheid in de omgeving. De cyclus zou ongeveer een halve liter drinkwater per uur produceren.
Aan de Karel de Grote Hogeschool ontwikkelden vijf ingenieursstudenten Elektromechanica een toestel om je gsm of iPod op te laden op je fiets. Ze hebben hun uitvinding de USB-Bike gedoopt. De USB-Bike is een toestel dat via de dynamo van een fiets als universele USB-oplader werkt. Het apparaatje haalt energie uit de fietsdynamo en werkt dus op groene energie. De USB-bike past op elke fiets met een dynamo. Het geheel is waterdicht en slagvast.
De opvolger van dit idee is een fiets met ingebouwde USB ports.
Ik had het elders al over de verstoring van het natuurlijke lichamelijke evenwicht door gebruik van deodorants. Hetzelfde geldt voor de rest van de huid: als die jaren geleden heeft onder douchegels, bodylotions en wat nog meer, dan is ze haar zelfregulerende kwaliteiten kwijt, het duurt dan even voor je lichaam terug in staat is zijn eigen zweet- en talgproduktie te regelen, zijn eigen vochtgehalte op peil te houden, en dat alles geurloos! Ik ben het levende bewijs, ik heb een droge gevoelige huid, die echter geen enkel produkt meer nodig heeft sinds ik overgeschakeld ben op natuurzeep met een PH-gehalte van 5.5 – die ik slechts miniem gebruik, meestal was ik mij alleen met water, edele delen en voeten uitgezonderd. Bewuster omgaan met de kwaliteit en vooral de kwantiteit van zeep en douchegels, shampoos, bodylotions… komt dus niet enkel de planeet ten goede, maar vooral onszelf!
We zouden bovendien veel minder moeite hebben een passende partner te vinden zonder al dat gecamoufleer van onze eigen lichaamsgeuren; lees maar eens een degelijk artikel over feromonen…
Kies voor je lichaamshygiëne PH-neutrale producten die niet op dieren getest zijn; de meeste stoffen worden al decennia lang gebruikt en werden dus al uitvoerig op dieren getest, verdere tests zijn nergens voor nodig. Kijk ook goed of er parabenen inzitten, dit zijn kankerverwekkende stoffen waarvan er soms 4 in 1 enkel product verwerkt worden!
Probeer tenslotte rekening te houden met de verpakking, en kies zoveel mogelijk voor producten in papier verpakt, of voor merken die navulverpakkingen verkopen. De volgende producten werden zo milieuvriendelijk geproduceerd en zo duurzaam verpakt dat ze met hun 0.1% tot de categorie ‘zero waste’ mogen behoren:
Het Franse merk 900.care ontwikkelde een douchegel in vaste vorm, het zijn compacte blokjes die in aanraking met water oplossen en beginnen te schuimen. Het volstaat dus slechts een enkele fles te hebben waar je elke keer een nieuw tablet in oplost. Bovendien zijn ze gemaakt van organische plantenolie. Een tablet kost ongeveer 2.5 euro en vult een volledige fles. Hetzelfde bedrijf verkoopt ook oplosbare shampootablets, wastablets, afwasmachinetablets, deodorant en tandpastatablets, en een heel gamma oplosbare schoonmaakproducten.
Bijna één derde van het totale verbruik van water van een gezin gaat naar de persoonlijke hygiëne. Er wordt meer gedoucht in plaats van gebadderd maar waar men vroeger eenmaal per week in bad ging, douchen velen zich tegenwoordig elke dag; belastend voor het milieu maar ook voor onze gezondheid, want het beschermlaagje van de huid zo vaak weg wassen, zorgt voor steeds meer allergieën.
Vanzelfsprekend verbruikt een bad nemen meer water dan douchen, vooropgesteld dat men er geen half uur onder staat natuurlijk. De nieuwe generatie douchekoppen besparen meer en meer water, zonder aan comfort te moeten inboeten want de straal is even krachtig.
Spaarkoppen
“Tot op vandaag bestaat er geen Europese regelgeving voor de definitie van een spaardouche. Er is met andere woorden geen wettelijke norm die de eigenschappen van een spaardouche vastlegt. Algemeen spreekt men over een spaardouche wanneer het waterverbruik maximum 10 liter per minuut bedraagt. In een echte spaardouche zit een dynamische debietbegrenzer die voor een maximale doorstroming per minuut zorgt.”(http://www.spaardouche.be/)
Regendouche
“Bij een regendouche gaat het om een ander concept van douchen. Een sproeier sproeit, een regendouche regent. Vergelijk het met een lege emmer die je in de tuin zet wanneer het regent. Het duurt een hele tijd vooraleer de emmer gevuld is, terwijl een regenbui je behoorlijk nat kan maken. Vul je een emmer met de tuinslang dan ben je vrij snel aan de rand. Niet alleen de grootte van het sproeioppervlak bepaalt het watervolume, ook de concentratie van de stralen en de plaatsing van de sproeigaatjes hebben hun effect.”(http://www.spaardouche.be/)
Douchewater hergebruiken
In Colombia vond iemand een oplossing om het water van de douchebeurt te hergebruiken, om de auto te wassen, het toilet door te spoelen… Het vangt het water op in handige stapelbare bidons, die je bovendien koude voeten besparen.
Tegenwoordig bestaan er heel veel ecologische manieren om te bouwen, van passief huis en nul-energie woning tot huizen gemaakt van wollen doeken (yurts) of leem en stro (kerterres) of hemp, tot zelfs afvalmateriaal (earthships) en zand (earthbags). En last but not least, de laatste nieuwe trend: 3D-printen. Op de grond, in de bomen of op het water wonen in duurzame, zelfvoorzienende en recycleerbare woningen is de toekomst – beter nog, het is het heden.
Overal ter wereld wordt bewezen dat het mogelijk is om comfortabel en vooral gezond te leven, in woningen gemaakt uit natuurlijke materialen, zonder gebruik te maken van kostbare materialen zoals hout, of het verwerken van zware metalen of chemicaliën als brandvertragers, verf, siliconen…
Onderstaande foto’s en links verwijzen naar websites over alternatief wonen, van huizen tot boomhutten en vlotten.
TINY HOMES
Eén van de voornaamste redenen om duurzamer te bouwen is het feit dat de wereldbevolking elk jaar groeit terwijl de beschikbare bebouwbare oppervlakte steeds kleiner wordt. Verschillende architecten proberen dan ook om comfortabele woningen te bouwen op zo klein mogelijke oppervlaktes, met ‘tiny homes’ oftewel ‘kleine huisjes’ als prachtige resultaat, sommigen zelfs gemaakt uit containers:
Simon Dale bouwde naast zijn eigen huis in de engelse bossen nog verschillende huizen uit materialen die hij vond in de omgeving, het ontwerp wordt telkens aangepast aan de materialen in plaats van andersom. Het resultaat zijn heuse Hobbithuisjes (cobhouses) met een hoog sprookjesgehalte!
Michael Reynolds is de uitvinder van het Earthship, een woning gemaakt uit deels natuurlijke en deels afvalmaterialen (autobanden, glazen flessen). Earthships worden gebouwd met een binnentuin waardoor er rekening gehouden wordt met de stand van de zon. Oorspronkelijk verrezen ze in de woestijn van Arizona maar nu staan er al verschillende op andere continenten, al doen bepaalde landen moeilijk over het gebruik van materialen als autobanden in constructies.
Nog ecologischer dan earthships zijn earthbags, letterlijk gemaakt van aarde en jute zakken. Earthbags hebben het enorme voordeel dat ze hetzij thermische massa, hetzij isolatie bieden – afhankelijk van het materiaal waarmee ze gevuld zijn. Gevuld met zand zorgen ze voor thermische massa, maar wanneer ze gevuld worden met lichtere materialen zoals vermalen vulkanisch gesteente, perlite, vermiculite, of rijst korrels, zorgen ze voor isolatie. Hun bewerkbare vorm zorgt ervoor dat men volledig vrij is qua constructie.
Ik ben persoonlijk niet zo wild van bouwen met afvalmaterialen omdat ik bang ben dat zaken als autobanden en PET-flessen chemische stoffen blijven afgeven aan het huis en de omgeving. Maar wat (recycleerbaar) afval is voor ons, is een waardevol bouwmateriaal in een land waar ze anders in de natuur of op het kampvuur zouden belanden – wat nog erger is.
In Yelma, een dorpje in Nigeria, werd onlangs het eerste huis gebouwd met PET-flessen. Van overal in het land en zelfs ter wereld kwam men kijken naar de bouw van dit huis, in de traditionele ronde vorm. Er werden 7800 flessen gebruikt voor een huis met salon, keuken, slaapkamer en badkamer. De basis van het huis is een laag beton, waarop flessen gestapeld worden gevuld met zand of afvalmaterialen. Door de dikte van de muren is het een goed geïsoleerd huis.
Dat er ook (terug) volop wordt gebouwd met leem en stro, is algemeen bekend; voor wie nog zou twijfelen aan de stevigheid van dergelijke constructies is er het ‘Iewan Strohuis‘ project in Nijmegen (NL):
“Uniek is dat het gaat om sociale woningbouw, waarbij de bewoners zelf de initiatiefnemers waren. (…) De toekomstige huurders waren actief betrokken bij elke fase van de totstandkoming van de strowijk, waaronder bij de bouw zelf: bijgestaan door ruim 200 vrijwilligers vulden zij de houtskeletten van de twee gebouwen op met strobalen en werkten deze af met leem. Uniek is Iewan ook vanwege de verregaande aandacht voor ecologie. Dit uit zich niet alleen in de keuze voor milieuvriendelijke bouwmaterialen als leem en stro, maar ook in verscheidene toepassingen die hergebruik en energiebesparing stimuleren. Zo wordt afvalwater gezuiverd met behulp van een rietfilter in de tuin, draaien de wasmachines op regenwater en wordt met zonnepanelen zelf energie opgewekt. Ook de grootte van het project is voor Nederlandse begrippen uniek. Met een bruto vloeroppervlak van 2269 m2 is het woongebouw het grootste strobalengebouw dat Nederland rijk is. Het biedt plaats aan 24 woningen voor alleenstaanden, stellen, gezinnen en woongroepen alsmede aan enkele gemeenschappelijke ruimtes. Een tweede, iets kleiner gebouw biedt werkplekken en ruimte voor educatieve en buurtactiviteiten.” (http://www.iewan.nl/nieuws/opening-eerste-strowijk-grootste-strobalengebouw-van-nl/)
DOMES
In hete delen van Kameroen en Turkije bouwt men bijkorfachtige domes. De constructie van de spitsvormige dome laat de warme lucht in de woning opstijgen, waardoor de temperatuur beneden (waar de bewoners slapen) niet hoger oploopt dan 24°.
In Glaumbaer Farm in IJsland heeft men huizen gebouwd met een dunne houten muur, waarbij de ruimte tussen de huizen opgevuld werd met turf. Het geheel wordt bijeen gehouden door de wortels van het stugge ijslandse gras dat bovenop de constructies groeit. Deze manier van bouwen bestaat al eeuwen in Noord-Europa, de bouwsels gaan vlot een eeuw mee.
Nu de beschikbare bebouwbare oppervlakte blijft dalen en de wereldbevolking blijft stijgen, is wonen in de lucht of op het water een goed alternatief.
DRIJVENDE HUIZEN
Ook op water kan er gewoond worden, niet enkel in een woonboot maar zelfs een pak stabieler. Dit drijvende huis is 100% zelfvoorzienend en 98% recycleerbaar!
Dat de mogelijkheden met 3D-printen onuitputtelijk zijn is ondertussen al meermaals bewezen. Onlangs rolde het eerste huis uit zo’n printer:
In Australia gaat de firma Mirreco nog een stap verder: ze maken gebruik van een 3D printer om huizen te bouwen van klimaat neutrale hemppanelen, zonder twijfel de meest ecologische bouwgrondstof die er bestaat. Binnenkort komen er ook zo’n huizen in de wijk Bosrijk, vlakbij Eindhoven in Nederland.
Op gebied van (openbaar) vervoer wordt er de laatste jaren met meer en meer succes gewerkt aan duurzame alternatieven voor fossiele brandstoffen. Er zijn elektrische auto’s, bussen op biodiesel, op lucht en op waterstof, en ondertussen ook op huishoudafval en zelfs op menselijke afvalstoffen.
Elektrische auto’s
De nieuwe Thorium car van de firma Laser Power Systems is compleet emissie-vrij, turbine-vrij en aangedreven op elektriciteit – meerbepaald op nucleaire thorium lasers, waardoor de motor slechts 8 gram brandstof nodig heeft per 100 jaar. Ja, u leest het goed: 100 jaar, niet 100 kilometer (wat op zich al een enorme vooruitgang zou zijn). Volgens Charles Stevens, CEO, bevat 1 gram thorium de energie van 7,500 gallons benzine (oftewel 30.000 liter). De auto van de toekomst, hij ziet ze zelfs uit als ‘Kit’ van Knight Rider: (https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=68A_HPYGdlk)
De Britse taximaatschappij C&C Taxi’s uit Cornwall kocht een Nissan LEAF om te trachten de kosten te drukken. Het resultaat is zo succesvol dat ze anderhalf jaar later vijf andere Nissan LEAF en de e-NV200 aanschaften. Aangezien het bedrijf heeft berekend dat het per elektrisch voertuig voor € 11.374 aan operationele kosten bespaart, brengt dit een jaarlijkse besparing met zich mee van het niet onaanzienlijke bedrag van 80.000 euro. Niet slecht voor een klein bedrijf.
Er wordt dagelijks intensief gebruik gemaakt van deze elektrische taxi’s, die 40 routes afleggen met een lengte van maximaal 240 kilometer. Op het terrein van het bedrijf werden een aantal snelle oplaadpunten geïnstalleerd om nog meer tijd te besparen.
“Range Anxiety, de angst om zonder elektriciteit te vallen, is een grote drempel voor potentiële klanten van een elektrische wagen. Het matige bereik van de gemiddelde elektromobiel is niet zozeer een probleem, wel het feit dat je, zelfs met een snellader, een klein uurtje kwijt bent om de batterij gedeeltelijk bij te laden wanneer je zonder stroom valt. (…) We zijn echter allemaal vertrouwd met het gemak dat tanken met zich meebrengt, en daar wil Tanktwo op inspelen. Het bedrijf, dat onder leiding staat van de Belg Bert Holtappels, introduceert een nieuw soort batterijen. In plaats van een vaste blok met cellen, maakt Tanktwo een heleboel kleine ronde celletjes. Daarin zit een soort smartphonebatterij samen met een beetje elektronica. De kleine cellen, String Cells genaamd, giet je via een buis in je laadbak, waarna ze met elkaar en de auto praten en zich vervolgens zo efficiënt mogelijk aaneenschakelen als grote batterijcel. Is de tank leeg, dan rijd je naar een station waar de bolletjes uit je wagen worden gezogen, waarna ze vervangen worden door nieuwe exemplaren. De lege cellen worden opgeladen in het tankstation en kunnen zo dienen voor de volgende klant.”(http://www.zdnet.be/nieuws/161645/belg-vindt-tankbare-batterijen-uit/)
Toyota test momenteel zijn elektrische auto i-ROAD uit in de franse stad Grenoble. Het idee erachter is om te proberen het aantal privé voertuigen in de stad te doen dalen, door mensen een deelauto aan te bieden om de laatste kilometers tussen trein- of busstation en thuis af te leggen. Veel stadsbewoners hebben een auto enkel voor zo’n kleine afstanden, Toyota wil hier verandering in brengen met hun elektrische Ha:Mo systeem. Op die manier hopen ze de uitlaatgassen in de stad stevig terug te dringen. Momenteel wordt het systeem getest met 70 elektrische voertuigen die gebruikt mogen worden voor een maximum van 4u tegen een prijs van 3-19 euro.
Maar de winnaar is in mijn ogen deze Nigeriaanse student, hij bouwde een VW ‘kever’ om tot een auto die volledig rijdt op zonne-energie. Het project kostte 6000$ en staat nog in de kinderschoenen, na het behalen van zijn examens gaat hij het concept verder op punt zetten om de laadtijd – die momenteel nog 5u bedraagt – te verkorten.
China mag zich pioneer noemen op het vlak van treinvervoer op waterstof. In België rijden al enkele bussen op waterstof maar dit concept is uniek. De trein kan in slechts 3 minuten volgetankt worden, met een bereik van 100 km aan een snelheid van 70 km per uur.
Een Bio-Bus die geheel op menselijk afval rijdt is nu toegankelijk voor het publiek in Britain. In de UK wordt elk jaar zeven miljoen ton voedsel verspild. Deze resten, tesamen met menselijke uitwerpselen, kunnen voldoende energie leveren om 8300 gezinnen te bevoorraden. Hoe? Door een systeem vergelijkbaar met het menselijke verteringssysteem: bio-organisms breken het afval af en produceren bio-gas. Dit gas wordt opgevangen, gezuiverd, en omgezet in bio-methane, dat gebruikt kan worden voor verwarming en transport. De 40-zitplaatsen Bio-Bus rijdt 300km op een volle tank afval.
Bio-methane produceert minder uitstoot dan traditionele dieselmotoren en is hernieuwbaar en duurzaam.
Hoe compacter, hoe effectiever en ecologischer. Ook bij mobilhomes en caravans werd hierover nagedacht en de winnaars (in mijn ogen) zijn de volgende drie:
Het grootste deel van deze site gaat over duurzaamheid en daar hoort preventie van afval vanzelfsprekend bij. Maar omdat zaken nu eenmaal gemaakt worden om te verslijten en stuk te gaan, geef ik hier tips om gebroken zaken terug nieuw leven in te blazen en er een origineel en nuttig gebruiksvoorwerp (of kunstwerk) van te maken.
Weinig geeft me zoveel voldoening als iets redden van de afvalberg en er met mijn handen een creatie van toveren… Laat je inspireren door de foto’s (en met dank aan de makers van deze prachtige items die ik op internet vond)
Het systeem van zomeruur en winteruur werd ingevoerd omdat het besparend en productief geacht werd, in dat opzicht is het logisch het te vermelden op een site over duurzaamheid. Ik doe het echter omdat ik van het tegendeel overtuigd ben: het bespaart niet, het kost integendeel zelfs geld, oa omdat niet elk land eraan meedoet. In plaats van het uit te leggen maak ik het mezelf gemakkelijk en post hieronder een link naar een kort filmpje waarin haarfijn uiteen gezet wordt waarom het systeem ingevoerd werd en waarom het kostelijk is (en dus eigenlijk faalt). Van de omschakeling naar winteruur heb ik geen last, maar die naar zomeruur kan me dagen parten spelen als ik me niet voorbereid en al dagen op voorhand vroeger ga slapen. Het voelt onnatuurlijk en nu blijkt dat het onnodig is, hoop ik dat het afgeschaft wordt.
(
(
(
(
(
Obos uit Kameroen Bijkorfwoning uit Turkije
(
(
(
(
(
bewust-zen 